Co to jest tlenoterapia hiperbaryczna?
Tlenoterapia hiperbaryczna jest bezinwazyjną i bezpieczną metodą dostarczania tlenu do wszystkich tkanek organizmu. Polega ona na dostarczeniu dużej ilości tlenu do organów w warunkach podwyższonego ciśnienia. Znajduje zastosowania w leczeniu wielu schorzeń z różnych dziedzin medycyny tj. min.: neurologia, gastrologia, kardiologia, ortopedia, rehabilitacja, autyzm, dermatologia, psychiatria. O tym jakie są rodzaje, przebieg, etapy, przygotowanie i przeciwwskazania dowiesz się z tej podstrony. Poniżej znajdziesz również informacje dodatkowe takie jak: Co warto wiedzieć o zabiegu tlenoterapii hiperbarycznej.
Jakie są rodzaje tlenoterapii hiperbarycznej?
Tlenoterapia hiperbaryczna może przebiegać w komorach miękkich (jedno-, dwu- osobowych) oraz komorach twardych (od jedno- do wieloosobowych). Tlenoterapia hiperbaryczna w komorach twardych przebiega przy bardzo wysokim ciśnieniu, dla wielu pacjentów jest nieprzewidywalna, przez co pacjent musi być pod stałą opieką medyczną lekarza, który wcześniej kwalifikuje do zabiegów. Jest to spowodowane możliwością wystąpienia dużych powikłań w trakcie i po zabiegu.
Tlenoterapia hiperbaryczna w komorze miękkiej w Hipermedicum, w porównaniu do komory twardej jest w pełni bezpieczna i nie jest wymagana wcześniejsza konsultacja lekarska, ani stała opieka lekarska – wystarczy nadzór osoby obsługującej. Pacjent musi odbyć taką konsultację lekarską z lekarzem rodzinnym jedynie w celu wykluczenia ewentualnych przeciwwskazań (np. gdy jest świeżo po operacji lub ma jedno ze schorzeń wymienionych niżej w przeciwwskazaniach).
Przebieg zabiegu tlenoterapii hiperbarycznej:
Tlenoterapia hiperbaryczna przebiega w trzech fazach:
1. Etap pierwszy. Kompresja (sprężenie).
Rozpoczyna się wypełnienie komory sprężonym powietrzem, do ciśnienia około 1,5 ATA. Sprężaniu towarzyszy szum i uczucie ciepła. Pacjent może mieć odczucie zatykania uszu (jak w samolocie podczas startu lub podczas nurkowania).
Od momentu wejścia, przy użyciu maseczki tlenowej (bądź wąsów tlenowych) pacjent oddycha już tlenem. Od tej chwili rozpoczyna się korzystny wpływ dobroczynnego tlenu. Operator czuwa nad pacjentem przebywającym w komorze hiperbarycznej.
2. Etap drugi. Pobyt w warunkach zwiększonego ciśnienia.
Na tym etapie pacjenci oddychają niemal 100 proc. tlenem. Ciśnienie w komorze jest ustabilizowane i się nie zmienia. Temperatura jest stała. Pacjent z każdym oddechem dotlenia nie tylko płuca, ale poprzez transfer tlenu także wszystkie komórki organizmu. Faza oddychania tlenem w zwiększonym ciśnieniu trwa około godziny. Operator czuwa nad pacjentem przebywającym w komorze hiperbarycznej.
3. Etap trzeci. Dekompresja (rozprężenie).
W trakcie tej fazy następuje stopniowe zmniejszanie ciśnienia w komorze do wartości ciśnienia atmosferycznego. Pacjent cały czas jeszcze oddycha tlenem, korzystając z dobroczynnego działania tlenu. Dekompresji towarzyszy szum i może towarzyszyć uczucie chłodu. Pacjent może mieć odczucie zatykania uszu (jak w samolocie podczas lądowania lub podczas nurkowania). Operator czuwa nad pacjentem przebywającym w komorze hiperbarycznej.
Jak się przygotować do zabiegu tlenoterapii hiperbarycznej w Hipermedicum?
Co warto wiedzieć o zabiegu tlenoterapii hiperbarycznej?
Komorę można opuścić po etapie trzecim, tj. po dekompresyjnym wyrównaniu ciśnień.
Jakie są przeciwwskazania do tlenoterapii hiperbarycznej?
- niektóre schorzenia płuc (np. odma opłucnowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc w zaawansowanym stadium, choroby płuc z retencją dwutlenku węgla),
- infekcje górnych dróg oddechowych,
- zabiegi operacyjne, schorzenia uszu i zatok, które mogą utrudniać wyrównywanie ciśnienia (zapalenie zatok obocznych nosa),
- zabiegi operacyjne uszu lub oczu (zapalenie nerwu wzrokowego),
- zabiegi operacyjne w obrębie klatki piersiowej i układu oddechowego,
- rozedma z retencją CO2,
- astma oskrzelowa, POChP,
- zabiegi na klatce piersiowej, niewydolność serca
- aparat słuchowy w wywiadzie,
- rozrusznik serca za wyjątkiem modeli posiadających certyfikat
potwierdzający bezpieczeństwo pracy rozrusznika w warunkach zwiększonego
ciśnienia, - krwotok,
- wysoka temperatura – przewlekłe stany gorączkowe,
- niski próg drgawkowy, padaczka
- terapia Bleomycyną, Cis-platyną, Adriamycyną,
- rozsiana choroba nowotworowa,
- ciąża (ze względów ostrożności),
- klaustrofobia lub silny lęk przed terapią hiperbaryczną.
- martwica główki kości udowej,
- udary mózgu,
- zapalenie śródpiersia po sternotomii,
- anemia sierpowatokrwinkowa,
- urazy mózgu i rdzenia kręgowego,
- zawał serca,
- zapalenie ucha środkowego.
